Istnieje kilka metod utworzenia RAMDISK. Pierwsza polega na formatowaniu któregoś z /dev/ram* dowolnym systemem plików przez komendę mkfs, natomiast druga metoda sprowadza się do zamontowania tylko system plików TMPFS. Oczywiście podane metody mają swoje wady i zalety, ale o tym później ;).

Na początku zajmę się opisem metody pierwszej czyli, utworzeniem systemu plików w którymś z urządzeń /dev/ram*. Wpisujemy w konsoli:

su
mkfs -t ext3 /dev/ram0

Polecenie to spowoduje utworzenie systemu plików ext3 w urządzeniu /dev/ram0. Wszystkie parametry związane z ext3 zostaną dobrane automatycznie, czyli rozmiar bloku itp. (nie podaję żeby metoda tworzenia była czytelniejsza). Oczywiście zamiast ext3 można utworzyć inny system plików wpisując jego nazwę np. ext4, minix, itd. Urządzenie /dev/ram0 może być również innym urządzeniem, tzn. w zakresie od 0 do 15 (w zależności od dystrybucji). Ciekawostką jest to że nigdzie nie podałem rozmiaru RAMDISK. Jest to spowodowane tym, że maksymalny rozmiar jest parametrem jądra ramdisk_size. W zależności od dystrybucji i wersji jądra może być on różnie domyślnie ustawiony, w moim przypadku rozmiar ten wynosi 32 MiB (Mandriva Linux 2009.1). Rozmiar RAMDISK można zmienić podczas uruchamiania systemu, dopisując parametr ramdisk_size=rozmiar, gdzie rozmiar to ilość bloków 1024B, np. podając 16000 utworzy RAMDISK o rozmiarze 16000*1024 czyli 16MiB. Wpisywanie tego parametru przy każdym uruchamianiu systemu jest przynajmniej nie wygodne, więc najwygodniej podać parametr w opcjach gruba (w tym artykule nie będę tego omawiał).

Przed zamontowaniem należy utworzyć katalog do którego będziemy montować system plików. W tym celu wpisujemy w konsoli:

su
mkdir /mnt/ramdisk

Następnie należy zamontować system plików i nadać prawa zapisu dla zwykłego użytkownika:

su
mount -t ext3 /dev/ram0 /mnt/ramdisk
chmod 755 /mnt/ramdisk
chown user:user /mnt/ramdisk

Metoda druga z wykorzystaniem systemu plików TMPFS, jest zdecydowanie łatwiejsza i wnosi wiele zalet.

Należy przedtem utworzyć katalog do montowania, powiedzmy wykorzystamy już wyżej utworzony katalog /mnt/ramdisk. A następnie montujemy w nim system plików poleceniem:

mount -t tmpfs -o size=16M,mode=0755 tmpfs /mnt/ramdisk

Następnie zmieniamy prawa katalogu /mnt/ramdisk:

chmod 755 /mnt/ramdisk
chown user:user /mnt/ramdisk

Parametr size to rozmiar RAMDISK, a mode to dostęp do katalogu. Jak widać metoda ta jest zdecydowanie prostsza i szybsza.

I to było by na tyle jeśli chodzi o tworzenie. Teraz kilka słów na temat porównania obu metod: 

- w metodzie pierwszej po odmontowaniu systemu plików i ponownym jego zamontowaniu dane nie zostają utracone, w przeciwieństwie do drugiej metody,

- metoda druga jest bardzo prosta, polega tylko na zamontowaniu, natomiast metoda pierwsza jest analogiczna jak w przypadku tworzenia systemu plików na standardowych nośnikach,

- w metodzie pierwszej maksymalny rozmiar należy ustawiać w parametrach jądra, co nie jest za wygodne, wykorzystując TMPFS jesteśmy pozbawioni tej niewygody,

- po każdym restarcie należy tworzyć od nowa system plików w metodzie pierwszej, a w drugiej sprowadza się to do ponownego zamontowania (np. wykorzystując fstab), przez co można oszczędzić czas,

- po restarcie utrata dany w obu metodach,